C

Chhouk Bundith

អ្នកថែរក្សាប្រពៃណី

1990s-2000sទម្ងន់ស្រាល (៦១.២ គីឡូក្រាម)ខេត្តសៀមរាប ឆ្នាំ១៩៧២

Record

63-11-4

Signature Technique

បុកចុង និង បាត់កូន (ក្បាច់ចាប់)

Biography

លោក ឈូក បណ្ឌិត មិនត្រឹមតែត្រូវបានគេគោរពថាជាអ្នកប្រយុទ្ធដ៏ជំនាញម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាអ្នកថែរក្សាបច្ចេកទេស និងពិធីសាស្ត្រគុនខ្មែរបុរាណទៀតផង។ ដោយធំដឹងក្តីនៅជិតអង្គរវត្ត លោកបានហ្វឹកហាត់ក្រោមការបង្រៀនរបស់គ្រូគុនម្នាក់ក្នុងចំណោមគ្រូគុនចុងក្រោយដែលនៅរស់រានមានជីវិតពីសម័យមុនសង្គ្រាម ដែលបានរៀនសិល្បៈនេះក្នុងទម្រង់ប្រពៃណីបំផុតរបស់វា។ លោក បណ្ឌិត ត្រូវបានគេស្គាល់ថាបានសម្តែងពិធីវៃគ្រូដ៏ល្អិតល្អន់ និងពិតប្រាកដបំផុតមុនពេលការប្រកួតរបស់គាត់ ដោយរក្សាបាននូវក្បាច់រាំដែលអ្នកប្រយុទ្ធជាច្រើនបានសម្រួល ឬបោះបង់ចោល។ រចនាប័ទ្មប្រយុទ្ធរបស់គាត់មានឫសគល់យ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងប្រដាល់ខ្មែរបុរាណ ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើការចាប់បោក ការវាយកែងបញ្ចូលគ្នា និងទិដ្ឋភាពពិធីសាស្ត្រដែលសម្គាល់គុនខ្មែរពីសិល្បៈប្រយុទ្ធអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដទៃទៀត។ បន្ទាប់ពីចូលនិវត្តន៍ លោកបានលះបង់ខ្លួនឯងដើម្បីចងក្រងឯកសារ និងបង្រៀនបច្ចេកទេសបុរាណ ដោយក្លាយជាឥស្សរជនដ៏សំខាន់បំផុតម្នាក់ក្នុងការអភិរក្សវប្បធម៌គុនខ្មែរ។

Titles & Achievements

ជើងឯកទម្ងន់ស្រាលថ្នាក់ជាតិកម្ពុជា (១៩៩៦-១៩៩៨)

ជើងឯកតាំងបង្ហាញគុនខ្មែរបុរាណ (ច្រើនឆ្នាំ)

ពានរង្វាន់អ្នកប្រយុទ្ធបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ជាតិ (២០០៥)

Signature Technique

បុកចុង និង បាត់កូន (ក្បាច់ចាប់)

The បុកចុង និង បាត់កូន is the defining weapon in Chhouk Bundith's arsenal. This technique, deeply rooted in the traditional Kun Khmer striking system, became synonymous with "អ្នកថែរក្សាប្រពៃណី" throughout their career.

Fighting Style

បណ្ឌិត​បាន​ប្រយុទ្ធ​តាម​ក្បាច់គុនខ្មែរបុរាណ ដោយ​ផ្តោត​លើ​ការ​ការពារ​ខ្ពស់​បែប​ប្រពៃណី ឥរិយាបថ​ផ្អៀង​ទៅមុខ និង​ការ​វាយ​បន្សំ​កែង​និង​ជង្គង់​ពី​ការ​ចាប់​កាច់​ក្នុង​ចម្ងាយ​ជិត។ លោក​ជា​អ្នក​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​ទម្រង់​ដើម ដែល​ជឿ​លើ​បច្ចេកទេស​ប្រពៃណី​នៃ​ក្បាច់គុន ហើយ​កម្រ​នឹង​បញ្ចូល​បច្ចេកទេស​ប្រដាល់​ឬ​ទាត់​បែប​ទំនើប​ណាស់។ ការ​ប្រកួត​របស់​លោក​ប្រៀប​ដូចជា​ការ​ទស្សនា​សៀវភៅ​សិក្សា​រស់​មួយ​នៃ​គុនខ្មែរ​បុរាណ។

Legacy

លោក ឈូក ប៊ុនឌិត គឺជាឥស្សរជនដ៏សំខាន់ម្នាក់ក្នុងការថែរក្សាចំណេះដឹង និងពិធីសាសនាគុនខ្មែរបុរាណ។ ការលះបង់របស់លោកក្នុងការថែរក្សាបច្ចេកទេសបុរាណ និងពិធីវៃគ្រូ បានធានាថា សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយអាចយល់ពីប្រពៃណីដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតរបស់សិល្បៈនេះ។ លោកបន្តបង្រៀន និងត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាថាជាអ្នកថែរក្សាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌។