រំលងទៅមាតិកា
L

Long Sophy

ពស់ថ្លាន់

2000sទម្ងន់ធ្ងន់ស្រាល (៧៩.៤ គីឡូក្រាម)ខេត្តកណ្ដាល ឆ្នាំ១៩៨០

កំណត់ត្រា

76-16-2

បច្ចេកទេសពិសេស

ចាប់ក (ចំបាប់ក)

ជីវប្រវត្តិ

លោក ឡុង សុភី គឺជាអ្នកប្រដាល់កាច់ផ្ដួលដ៏គួរឲ្យខ្លាចបំផុតក្នុងសម័យរបស់គាត់ ដោយទទួលបានរហស្សនាមថា «ពស់ថ្លាន់» សម្រាប់ការប្រយុទ្ធកាច់ផ្ដួលដ៏សន្ធឹកសន្ធាប់របស់គាត់ ដែលអាចបូមយកថាមពល និងឆន្ទៈរបស់គូប្រកួតដែលហ្វឹកហាត់បានល្អបំផុត។ កើតនៅខេត្តកណ្ដាល ជាប់នឹងទីក្រុងភ្នំពេញ លោកមានមាឌធំខុសពីធម្មតាសម្រាប់អ្នកប្រដាល់ខ្មែរ ហើយបានប្រើប្រាស់គុណសម្បត្តិនៃទំហំខ្លួនរបស់គាត់ ដើម្បីគ្រប់គ្រងការប្រកួតក្នុងចម្ងាយជិត។ សមត្ថភាពរបស់គាត់ក្នុងការគ្រប់គ្រងគូប្រកួតក្នុងការកាច់ផ្ដួល និងការវាយកែង ជង្គង់ ដ៏សាហាវពីការចាប់ផ្ដួល បានធ្វើឱ្យគាត់ស្ទើរតែមិនអាចចាញ់បានក្នុងប្រភេទទម្ងន់របស់គាត់ក្នុងអំឡុងពេលកំពូលរបស់គាត់។ លោក សុភី ត្រូវបានគេស្គាល់ថាសម្រាប់វិធីសាស្ត្រជាប្រព័ន្ធដែលគាត់បានបំបាក់គូប្រកួត ដោយកម្រស្វែងរកការផ្ដួលឱ្យសន្លប់រហ័ស ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញបានធ្វើឱ្យពួកគេចុះខ្សោយជាមួយនឹងសម្ពាធឥតឈប់ឈរ និងការប្រយុទ្ធកាច់ផ្ដួល។ ការគ្រងតំណែងជើងឯកទម្ងន់ស្រាលរយៈពេលបីឆ្នាំរបស់គាត់ នៅតែជាការគ្រងតំណែងដ៏លេចធ្លោបំផុតមួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រប្រដាល់កម្ពុជា។

ងារ និង សមិទ្ធផល

ជើងឯកទម្ងន់ស្រាលធ្ងន់ថ្នាក់ជាតិកម្ពុជា (២០០៣-២០០៦)

ជើងឯក TVK Grand Prix (២០០៤)

ជើងឯកការប្រកួតគុនខ្មែរ CNC (២០០៥)

បច្ចេកទេសពិសេស

ចាប់ក (ចំបាប់ក)

The ចាប់ក is the defining weapon in Long Sophy's arsenal. This technique, deeply rooted in the traditional Kun Khmer striking system, became synonymous with "ពស់ថ្លាន់" throughout their career.

រចនាប័ទ្មប្រយុទ្ធ

លោក ឡុង សុភី គឺជាអ្នកប្រយុទ្ធដែលពូកែខាងចាប់កាច់ ដោយការប្រកួតទាំងមូលរបស់គាត់គឺផ្តោតលើការចូលទៅជិត និងចាប់កាច់ក។ នៅពេលដែលចាប់កាច់បានហើយ គាត់បានប្រើកម្លាំង និងបច្ចេកទេសដ៏អស្ចារ្យដើម្បីធ្វើឱ្យគូប្រកួតបាត់លំនឹងជាមួយនឹងការបោសជើង និងការចាប់បោក មុននឹងវាយទៅលើពួកគេដោយប្រើជង្គង់ទៅលើដងខ្លួន និងក្បាល។ ការចាប់កាច់កម្រិតទាបរបស់គាត់ រួមទាំងការទាក់ជើង និងការចាប់បោក គឺមិនមានគូប្រៀបនៅក្នុងការប្រកួតរបស់កម្ពុជានៅក្នុងសម័យរបស់គាត់ឡើយ។

បេតិកភណ្ឌ

ឡុង សុភី បានលើកកម្ពស់ការប្រយុទ្ធដោយចាប់បោចក្នុងក្បាច់គុនគុនខ្មែរ ទៅជាសិល្បៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយបង្ហាញពីជម្រៅពេញលេញនៃបច្ចេកទេសចំបាប់ខ្មែរបុរាណ ដែលមានឥទ្ធិពលនៅក្នុងទម្រង់នៃការវាយប្រហារ។ ភាពលេចធ្លោរបស់គាត់បានបង្ហាញថា ការប្រកួតដោយចាប់បោច ដែលត្រូវបានចាត់ទុកជាយូរមកហើយថាជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអត្តសញ្ញាណគុនខ្មែរ អាចជាផ្លូវសំខាន់ឆ្ពោះទៅរកជ័យជម្នះ សូម្បីតែប្រឆាំងនឹងគូប្រកួតដែលមានសមត្ថភាពគ្រប់ជ្រុងជ្រោយក៏ដោយ។ បច្ចេកទេសរបស់គាត់នៅតែត្រូវបានសិក្សាជាស្តង់ដារសម្រាប់ការងារចាប់បោចក្នុងការប្រដាល់ខ្មែរ។